رواج یک فکر و اندیشه در یک سرزمین، علاوه بر عوامل مروّج آن فکر، تحت تأثیر زمینهها به معنی بستر و شرایط مناسب برای رشد آن فکر و اندیشه نیز هست، رواج اندیشه تشیع در افغانستان نیز از این قاعده مستثنی نبوده و تشیع به عنوان یک مذهب برای این که جای خودش را در بین مردم باز کرده، ترویج و گسترش پیدا نماید، نیازمند زمینههای مناسب است تا در آن بستر مناسب رشد نماید و مردم نیز به آن اقبال پیدا کرده و گرایش یابند و اگر زمینه و بستر فعالیت مناسب نباشد، هرچند عوامل نیرومند به ترویج یک فکر و اندیشه بپردازند، نمیتوانند توفیق چندانی کسب نمایند. از اینرو، در این مقاله، زمینههای گسترش تشیع در افغانستان را مورد بررسی قرار میدهیم.